Gözcü Haber

Üniversite mezunu, yabancı dil bilen, hatta doktoralı siyasilerin bolluğuna rağmen, halk arasında giderek artan bir huzursuzluk ve güvensizlik hissediliyor. Bunun temelinde ise şu sorunun cevabı yatıyor: Asalet mi, eğitim mi daha önemli?

Eğitimli Ama Karaktersiz: Yeni Tip Siyasetçi

Günümüzde birçok siyasetçinin geçmişine bakıldığında, sadece eğitim değil; aynı zamanda etik ve hukuki soru işaretleri dikkat çekiyor. Geçmişte gümrük kaçakçılığı yapan, yolsuzlukla anılan, rüşvetle iş bitirip sonrasında “şükür namazı” kılan isimler, ne yazık ki siyasetin üst kademelerinde bile yer bulabiliyor.

İnanç değiştiren, değerlerini menfaat uğruna terk eden kişilerin siyasette yükselmesi, halkta büyük bir ahlaki çöküntü algısına sebep oluyor. Bir Meclis Üyesi kız kardeşi,eniştesi ve yeğeni FETÖ firarisi akrabaları yurtdışına kaçırdığı iddiaları ise, bu çürümenin ne boyutlara ulaştığını gösteriyor. Tüm bu örnekler, “eğitim yeterli mi?” sorusunu daha da yakıcı hale getiriyor.

Eğitimin Karakterle Savaşı: Klasik Bir Hikâye

Bu durumu anlatan hikmetli bir hikâye, tarihten ders çıkarmamız için bize ışık tutar:

Bir gün padişah, baş vezirine sormuş:

> “Eğitim mi önemlidir, karakter mi?”

Vezir tereddüt etmeden cevaplamış:

> “Karakter önemlidir, sultanım.”

Padişah bunun üzerine memlekete tellallar göndererek şöyle duyurur:

> “En iyi hayvan eğiticisine 100 kese altın ödül verilecek!”

Aylar süren arayış sonunda, ülkenin en iyi hayvan eğiticisi saraya getirilmiş. Padişah ona sormuş:

> “Bir kediye tepsiyle servis yapmayı ne kadar zamanda öğretirsin?” “Altı ayda öğretirim padişahım.”

Altı ay geçer ve gösteri günü gelir. Kedi, elinde tepsiyle saray erkânına çay servisi yapmaya başlar. Padişah tekrar sorar:

> “Ey vezir, söyle bakalım: Eğitim mi önemlidir, karakter mi?”

Vezir, kaftanının altından gizlice bir fare çıkarır ve yere bırakır. Kedi, fareyi görünce tepsiyi unutur ve peşinden koşar. Altı aylık eğitim bir anda yok olur. Vezir cevaplar:

> “Karakter önemlidir padişahım. Önüne bir fırsat çıktığında her şeyi unutan bu kedi gibi, çıkarının peşine düşen, dinini bile satan eğitimli ama karakteri bozuk insanlardan Rabbim hepimizi korusun.”

Aslı Ayran Olanın Yoğurdu Da Bulanık Olur

Atalarımızın dediği gibi:

> “Asil azmaz, bal kokmaz, kokarsa yağ kokar; aslı ayrandır.”

Eğitim, karakteri olmayan insanın elinde bir maske, bir perde olur. Gerçek niyetler, eninde sonunda ortaya çıkar. Eğitilmiş ama karakteri bozuk insan, eline fırsat geçince halkı değil, kendi menfaatini düşünür.

Sonuç: Karakteri Olmayan Eğitim, Tehlikelidir

Bugün siyasette, bürokraside ya da herhangi bir yönetim kademesinde asıl mesele, karakter sahibi olmak; dürüst, erdemli ve halkın menfaatini önceleyen insanlar yetiştirmektir. Eğitim ancak bu değerlerle anlamlıdır.

Selam ve dua ile…